EKOLOGIJA U URBANIM SREDINAMA
Urbana ekologija je ekološka disciplina koja proučava život u specifičnim uslovima sredine koji vladaju u gradskim i industrijskim naseljima. Specifični uslovi sredine odnose se na čoveka kao dominantno živo biće u ovom tipu ekosistema, na floru i faunu koja naseljava to područje. Većina čovečanstva (48% svetske populacije) skoncentrisana je u manjim ili većim gradovima. Način života čoveka u gradu stvorio je otuđenost od prirode.
U narednim godinama jedan od velikih ekoloških izazova biće rast gradova, gradnje je sve više, a zelene površine se smanjuju. Predmet urbane ekologije je, pored ostalog, zaštita okoline od devastiranja građenjem. Nephodno je prostorno planiranje i urbanizam, utvrđivanje uslova za izgradnju objekata uređivanje stambenih odnosa i stambenog poslovanja, komunalnu infrastrukturu i komunalne delatnosti, nadzor u oblasti urbanizma, građevina i komunalne infrastrukture.
Zvanični podaci govore da svetski gradovi emituju oko 70% ugljen-dioksida. Zagađenje vazduha u gradovima je ogroman problem, takodje i otpad što dodatno ugrožava javno zdravlje. Ciljevi upravljanja otpadom su uspostavljanje sistema i organizacije upravljanja inertnim i neopasnim otpadom na način kojim se obezbeđuju najmanji rizici i opasnosti po životnu sredinu i uslovi za prevenciju nastajanja otpada kao i ponovo iskorišćenje i reciklažu otpada.
Bez obzira na lokaciju, gradska područja su znatno toplija od okoline. Glavni uzroci za to su urbane površine koje koriste materijale koji zadržavaju toplotu, kao i toplota koja nastaje usled visokog stepena korišćenja energije u gradovima. Ovaj efekat se može još više intenzivirati usled klimatskih promena. Sadnja drveća u urbanim područjima od velike važnosti je za kvalitetan vazduh stanovnika gradova.
Unapređenje životne sredine uz očuvanje urbanih vrednosti, planskim korišćenjem prirodnih resursa, uz sanaciju ugroženih područja grada postići će se da život u gradu bude održiv i ekološki prihvatljiv.
